18 lat minęło jak jeden dzień…
I chyba dopiero wczoraj wieczorem naprawdę poczułam, ile historii kryje się za tymi dwoma słowami: 18 lat Polonii-Dresden.
Dokładnie 18 lat temu poznałam Izabellę Zielinką-Kalitę – pierwszą przewodniczącą naszego stowarzyszenia. To ona przejęła Polonię od Pani Stanisławy Gehrisch, nadała jej nową nazwę i stworzyła logo, które mamy do dziś.
Dziś Iza nie mieszka już w Dreźnie.
Ale wczoraj była z nami.
I chyba nie ma piękniejszego prezentu dla osoby, która kiedyś coś tworzyła, niż zobaczyć po latach, że to, w co włożyła swoje serce, nadal żyje.
Że ktoś przejął tę pałeczkę.
Że pojawili się kolejni ludzie.
Że historia trwa.
18 lat to dorosłość.
I właśnie o tym mówiłam wczoraj – o odpowiedzialności.
Bo Polonia to nie jest sześć osób siedzących w zarządzie.
Polonia to ponad 100 członków.
To Wy, którzy przychodzicie na nasze spotkania.
To Wy, którzy pomagacie.
To Wy, którzy pieczecie ciasta, organizujecie, śpiewacie, prowadzicie warsztaty, rozmawiacie, przyprowadzacie znajomych, dzielicie się informacjami.
To również Ci, którzy czasem po prostu są.
Bo wspólnota nie powstaje na papierze.
Wspólnotę tworzą ludzie.
A im więcej nas, tym większa nasza siła.
Wczorajszy wieczór był tego pięknym przykładem.
Świętowaliśmy tradycyjnie w Heidemühle, w ogródku piwnym prowadzonym przez włoską rodzinę. Pasquale Cavallaro https://www.lust-auf-dresden.com/…/heidem%C3%BChle-in… . poczęstował nas szampanem do jubileuszowego toastu i wspólnego „Sto lat”. 
Były torty i ciasta od Eryki, ognisko, rozmowy, śmiech i muzyka.
A muzyka była dokładnie taka jak nasza Polonia – wielokulturowa.
Iza Modrzewska śpiewa i prowadzi dla naszego stowarzyszenia na różnych imprezach animacje dla dzieci. W jej zespole są Marta Gvardyjan z ukraińskimi korzeniamii i Marc Neagu z Rumunii. Śpiewają w wielu językach.https://www.instagram.com/trio_mariza?stkn=MTcwa2llbDl5cmJ4Yg==
Byli z nami również dr Reichel z żoną Agatą Reichel-Tomczak, którzy razem z nami angażują się w działania na rzecz utworzenia klasy języka polskiego w Gimnazjum Tolkewitz. https://www.facebook.com/share/1Ak4NfazzB/
W biurze u Pani Agaty aktualnie realizujemy nowy projekt polonijny: ” Niskoprogowy punkt integracji, doradztwa i spotkań”.
Michał przygotował film pokazujący, co udało nam się ostatnio osiągnąć.
Można było zobaczyć 18 lat pracy.
18 lat spotkań.
18 lat przyjaźni.
18 lat małych i dużych sukcesów.
18 lat ludzi, którzy w pewnym momencie powiedzieli: „Tak, chcę być częścią tego.”
Oczywiście nie zawsze jest łatwo.
Za każdym wydarzeniem stoją godziny pracy. Telefony, wiadomości, planowanie, organizowanie, załatwianie, problemy i czasem również niezadowolenie innych.
Członkowie zarządu robią to w swoim wolnym czasie i nieodpłatnie.
Ale mimo wszystko działamy.
Bo jest radość.
Jest wdzięczność.
Jest poczucie sensu.
I jest wiara, że warto.
A przed nami kolejne spotkania, warsztaty, pogadanki, Andrzejki, kolędowanie i wiele innych pomysłów.
Tylko jest jedna rzecz, o której nie możemy zapomnieć:
Jeśli chcemy, żeby Polonia miała kolejne 18 lat, potrzebujemy nie tylko zarządu. Potrzebujemy Was.
Potrzebujemy ludzi, którzy chcą coś zrobić.
Ludzi, którzy mają pomysł.
Ludzi, którzy chcą pomóc.
Ludzi, którzy przyjdą, kiedy ktoś inny organizuje.
Ludzi, którzy powiedzą: „Jestem. Mogę coś od siebie dać.”
Dlatego obserwujcie nas.
Lajkujcie.
Komentujcie.
Udostępniajcie nasze wydarzenia.
Nie dlatego, że potrzebujemy cyferek.
Tylko dlatego, że być może gdzieś w Dreźnie mieszka ktoś, kto jeszcze nas nie zna, a właśnie tutaj mógłby znaleźć swoich ludzi.
Niech historia, która zaczęła się 18 lat temu, trwa dalej.
Dziękuję wszystkim, którzy byli, są i będą częścią tej historii.
A Izie – za to, że 18 lat temu pomogła postawić jeden z pierwszych kroków.
Do zobaczenia na kolejnych urodzinach Polonii!
https://www.facebook.com/share/p/1ArJcm9NJ4
